Hayatın biricik olduğunu ve o biricikliğin de sonsuz deneyimden oluştuğunu düşünüyorum. Sayısız defa gün doğumlarında, gün batımlarında, güneşin bıkmadan sunduğu ışık oyunlarında gözlerimi doldurdum, nefesimi kestim. Sonsuz yeşillikler içinde yürüdüğümde o ruha dokundum. Yediğim her lokmanın tadına vardım. Dinlediğim her enstrümanla dünyanın ezgisine kulak verdim. Tamamen yabancısı olduğum pamuk gibi bir hayatın içine düştüğümde çocuklar gibi sevindim. Tek istediğim ruhumu doyuran her anı aklımdan çıkmasın diye yazmak, fotoğraflamak. Ben hikayemde yaşadığımı hissettiren, dünyanın akışına şahit olurken hayretimi artıran anları kovalıyorum. Ya sen ? Rumeysa Bingöl tarafından yazılmış tüm yazıları görüntüle